DoodGewoon

Aan de rand van het Gentse Citadelpark staat momenteel een griezelhuis waar vroeger een museum was. De glazen deuren staan open en de vuiligheid van buiten waait binnen. Dwergjes met grote neuzen, misvormde piraten en onzichtbare kinderverkrachters wachten op de witte muren van het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst op de komst van hun publiek. Hier was Paul McCarthy aan het werk, een shockerend rebel, een zieke geest, een volmaakt kunstenaar.

Nog tot 17 februari loopt in het SMAK een retrospectieve van deze Amerikaanse mediakunstenaar. Het is een samenvatting van zijn werk tussen 1966 en 2006. 40 jaar in beeldhouwwerken, opstellingen en videokunst. Alle vormen smelten echter samen wanneer je door het museum stapt. Je hoort schreeuwen, op de muren zie je horror en porno en de rekwisieten uit die scènes liggen nonchalant in de gangen. Als de wereld een fruitschaal is, is dit de schimmel na veertig dagen.

In de andere zalen, met de andere kunstwerken, blijven de schreeuwen hoorbaar. En eens buiten de muren van het museum, mogen ze dan wel verzachten, verdwijnen doen ze nooit.

-> trailer en info